Recepta na Siofor online - Twój punkt recept

Na co pomaga Siofor

Siofor to doustny lek na cukrzycę typu 2. Substancją czynną jest chlorowodorek metforminy - pochodna guanidyny z grupy biguanidów. Metformina obniża cukier inaczej niż insulina: nie pobudza trzustki do jej wydzielania, więc sama w monoterapii nie wywołuje niedocukrzenia (hipoglikemii). Zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie, zwiększa wrażliwość mięśni na insulinę i opóźnia wchłanianie cukru z jelit; korzystnie wpływa też na cholesterol i trójglicerydy.

Stosuje się ją u dorosłych z cukrzycą typu 2, zwłaszcza przy nadwadze lub otyłości, gdy dieta i ruch nie wystarczają - to lek pierwszego wyboru. Bywa łączona z innymi lekami doustnymi albo z insuliną, a od 10. roku życia stosuje się ją także u dzieci i młodzieży.

Dawkowanie - informacyjnie

Poniższe informacje mają charakter ogólny i nie zastępują zaleceń lekarza. Siofor występuje w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg. U dorosłych zwykle zaczyna się od 500 mg lub 850 mg raz albo dwa razy na dobę, w trakcie posiłku lub tuż po nim.

Dawkę zwiększa się stopniowo, co mniej więcej 10-15 dni, żeby złagodzić dolegliwości ze strony żołądka. Dawka podtrzymująca to najczęściej 1500-2000 mg na dobę w porcjach podzielonych, a maksymalna u dorosłych - około 3000 mg. U dzieci od 10. roku życia dawki są mniejsze. O tym, ile leku brać, o której porze i jak długo, decyduje lekarz - patrząc na poziom cukru, pracę nerek i tolerancję leczenia.

Na co uważać

Metforminy nie stosuje się przy uczuleniu na nią, w cukrzycowej kwasicy ketonowej i stanie przedśpiączkowym oraz przy ciężkiej niewydolności nerek (eGFR poniżej 30). Odradza się ją w sytuacjach obciążających nerki lub niedotleniających tkanki - przy odwodnieniu, ciężkim zakażeniu, wstrząsie, niewyrównanej niewydolności serca, świeżym zawale czy niewydolności oddechowej.

Przeciwwskazaniem są też ciężkie choroby wątroby, ostre zatrucie alkoholem i alkoholizm oraz kwasica metaboliczna. Lek odstawia się czasowo przed badaniami z kontrastem jodowym i przed dużymi operacjami. Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości żołądkowo-jelitowe na początku leczenia - nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, brak apetytu - i metaliczny posmak w ustach; zwykle mijają.

Przy długim stosowaniu może spadać wchłanianie witaminy B12. Rzadko dochodzi do kwasicy mleczanowej - poważnego stanu wymagającego natychmiastowej pomocy.