Lorafen bez niedomówień: lorazepam, wskazania, ryzyko i recepta

Lorafen w pigułce: co to za lek

Lorafen jest nazwą handlową, a substancją czynną jest lorazepam z rodziny 1,4-benzodiazepin. Farmakolodzy zaliczają go do anksjolityków, czyli środków tłumiących lęk. Szerzej o samej substancji, wspólnej dla kilku preparatów, piszemy na stronie lorazepam: właściwości i preparaty.

Lubimy mieć fakty podane jak na paragonie, dlatego najważniejsze dane z rejestru i z Charakterystyki Produktu Leczniczego zebraliśmy w tabeli.

Do czego lekarz stosuje Lorafen

Charakterystyka podaje dwa wskazania i przy obu stawia to samo zastrzeżenie: lek ma być użyty doraźnie i na krótki czas. Pierwsze wskazanie to lęk o różnym podłożu, w tym taki, który towarzyszy chorobom serca, naczyń lub układu pokarmowego. Drugie to kłopoty ze snem, za którymi stoi silny niepokój.

Mechanizm jest dość prosty do opisania. Lorazepam uwrażliwia receptor GABA-A na naturalny neuroprzekaźnik, który wycisza komórki nerwowe. Efekt kliniczny to uspokojenie i senność, a w mniejszym stopniu rozluźnienie mięśni i ochrona przed drgawkami.

Tak samo ważne jest to, do czego Lorafen się nie nadaje. Według ChPL benzodiazepina podana w pojedynkę przy depresji albo lęku wynikającym z depresji może wzmagać skłonności samobójcze, więc tak się jej nie stosuje. Nie leczy się nią też psychoz. Gdy lęk ciągnie się miesiącami, fundamentem leczenia bywa psychoterapia i leki o długofalowym działaniu, o czym więcej przeczytasz w tekście o rodzajach zaburzeń lękowych i ich leczeniu.

Tabletki 1 mg i 2,5 mg: co warto wiedzieć o opakowaniu

W aptece spotkasz Lorafen w dwóch mocach: 1 mg i 2,5 mg. Którą moc i jak często przyjmować, ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, stan wątroby i nerek oraz to, jak organizm znosi lek. Nie podajemy tu schematów, bo charakterystyka zostawia je w rękach lekarza.

W obu mocach jest laktoza i sacharoza, co ma znaczenie przy rzadkich, wrodzonych kłopotach z trawieniem cukrów. Mocniejsza tabletka ma jeszcze barwnik czerwień koszenilową (E 124), na który zdarzają się uczulenia. Jeśli wiesz o takim uczuleniu, wpisz to we wniosku albo powiedz lekarzowi.

Jedna zasada dotyczy każdej mocy: Lorafenu nie przerywa się z dnia na dzień. Dawkę zawsze schodzi się stopniowo, w tempie ustalonym przez lekarza.

Po ilu godzinach lorazepam osiąga najwyższe stężenie we krwi

Lorazepam sprawnie przechodzi z jelit do krwi. Punkt 5.2 ChPL podaje, że szczyt stężenia przypada mniej więcej 2 godziny po połknięciu tabletki, a połowa leku znika z krwi po około 12 godzinach. Substancja przechodzi przez łożysko i trafia do mleka matki, a organizm pozbywa się jej głównie przez nerki, po obróbce w wątrobie.

Te liczby opisują farmakokinetykę, a nie obietnicę ulgi. To, jak szybko poczujesz uspokojenie, zależy od wielu czynników, dlatego nie traktuj szybkiego działania jako powodu do sięgania po kolejną tabletkę poza zaleceniem.

Skutki uboczne Lorafenu opisane w ChPL

Charakterystyka zaznacza, że dolegliwości po leku, o ile w ogóle wystąpią, pojawiają się głównie na starcie terapii i z czasem słabną, także po korekcie dawki przez lekarza. Ich nasilenie zależy od dawki i od tego, jak bardzo dana osoba jest na lek wrażliwa.

Pierwsze cztery pozycje z poniższej listy charakterystyka podaje jako najczęstsze działania niepożądane benzodiazepin, a dwie ostatnie opisuje w ostrzeżeniach, bo wymagają szczególnej uwagi:

• senność za dnia i wolniejsze reakcje,
• zawroty głowy,
• uczucie słabości w mięśniach,
• chwiejny chód i kłopot z koordynacją ruchów (ataksja),
• luki w pamięci obejmujące kilka godzin po dawce; ChPL radzi zaplanować po przyjęciu leku 7-8 godzin snu bez przerw,
• reakcje odwrotne do oczekiwanych, na przykład pobudzenie, złość, agresja, złe sny albo omamy; wtedy lek trzeba przerwać, więc od razu daj znać lekarzowi.

Lorafen a alkohol, opioidy i prowadzenie auta

Tu nie ma pola do interpretacji. Z ChPL wynika jasno: przy lorazepamie alkohol jest wykluczony, bo wzmacnia jego hamujący wpływ na mózg. Zatrucie alkoholem to wręcz sytuacja, w której Lorafenu podać nie wolno, a reakcje paradoksalne zdarzają się najczęściej właśnie po wypiciu.

Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z opioidami, również tymi na ból. Razem mogą wywołać głębokie przymulenie, spłycenie oddechu, śpiączkę, a nawet śmierć, dlatego charakterystyka dopuszcza takie skojarzenie tylko wtedy, gdy innego wyjścia nie ma. Działanie lorazepamu wzmacniają też inne leki wyciszające mózg, między innymi nasenne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne i usypiające leki przeciwalergiczne. Pełną listę tego, co bierzesz, pokaż lekarzowi.

Za kierownicą zachowaj ostrożność. Punkt 4.7 ostrzega, że po lorazepamie możesz być senny, gorzej się skupiać, wolniej reagować i mieć luki w pamięci, a to przekłada się na jazdę i pracę przy maszynach. Za krótki sen dokłada swoje.

Kiedy Lorafenu przyjmować nie wolno

Charakterystyka wymienia sytuacje, w których lek jest przeciwwskazany. Dotyczy to osób, u których występuje któryś z poniższych stanów:

• uczulenie na benzodiazepiny z grupy 1,4 albo na którykolwiek składnik tabletki,
• poważna niewydolność oddechowa albo bezdech w czasie snu,
• ciężka niewydolność wątroby i nerek,
• jaskra z wąskim kątem przesączania (jaskra zamkniętego kąta),
• miastenia, czyli choroba z nużliwym osłabieniem mięśni, oraz ostra porfiria,
• zatrucie alkoholem albo lekami hamującymi pracę mózgu,
• ciąża, zwłaszcza pierwszy i trzeci trymestr; na czas leczenia trzeba też zrezygnować z karmienia piersią.

Czy Lorafen to psychotrop i czy uzależnia

Tak, w sensie prawnym lorazepam jest substancją psychotropową grupy IV-P, wymienioną w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych. Z tego wynikają szczególne zasady recepty, opisane niżej.

Ryzyko uzależnienia jest realne i charakterystyka nie owija go w bawełnę. Kto bierze benzodiazepiny długo, może uzależnić się zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Zagrożenie rośnie razem z dawką i długością terapii, a większe jest u osób, które kiedyś zmagały się z nałogiem alkoholowym, narkotykowym lub lekowym. Już po kilku tygodniach ta sama tabletka może działać słabiej, bo rozwija się tolerancja.

Gdy uzależnienie już się wytworzyło, gwałtowne przerwanie leku daje objawy odstawienne: niepokój, rozdrażnienie, napięcie, bezsenność, ból głowy i mięśni, a przy cięższym przebiegu nawet omamy lub napady drgawek. Mogą też wrócić, i to mocniej, objawy, z powodu których lek był włączony. Jeśli dawki były duże albo terapia trwała ponad 4 tygodnie, lekarz rozpisuje stopniowe odstawianie i nadzoruje je.

Zamienniki Lorafenu i koszt w aptece

W obrocie są inne leki z tą samą substancją: Lorabex, Lorazepam Orion i Lorazepam TZF. Mogą różnić się postacią i dostępnymi mocami, a o zamianie decyduje lekarz albo farmaceuta w ramach zasad zamiany na ten sam lek. Nie zamieniaj sam lorazepamu na inną benzodiazepinę: ChPL ostrzega, że przeskok z preparatu działającego długo na krótko działający bywa źródłem objawów odstawienia. Całą grupę omawiamy na stronie benzodiazepiny: jak działają i jakie mają ryzyka.

Cen nie wpisujemy w tekst, bo zmieniają się z listą refundacyjną i między aptekami. Zanim pójdziesz do apteki, sprawdź status refundacji w obwieszczeniu Ministra Zdrowia, a jak to zrobić krok po kroku, wyjaśniamy w poradniku jak sprawdzić, czy lek jest refundowany.

Recepta na Lorafen: zasady i co obejmuje opłata

Lorafenu nie kupisz legalnie bez recepty, a tabletki z nielegalnych źródeł mogą być podróbką o nieznanym składzie i dawce. Na wykupienie e-recepty z lorazepamem masz 30 dni. Roczny termin, kojarzony z e-receptami, tu nie obowiązuje, bo Prawo farmaceutyczne daje substancjom psychotropowym własny, krótszy limit.

Gdy recepta na kontynuację powstaje bez badania, przy lekach z grupy IV-P obowiązują dwa warunki z rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów kategorii 1 i preparatów zawierających te środki lub substancje: ostatnie badanie przez lekarza mogło odbyć się co najwyżej 3 miesiące wcześniej, a historia leczenia musi zostać sprawdzona w systemie albo w wywiadzie. Znany limit 90 dni dotyczy grup I-N i II-P, więc lorazepamu nie obejmuje.

U nas składasz wniosek przez formularz z wywiadem i dokumentacją dotychczasowego leczenia. Ocenia go lekarz (nadzór medyczny: lek. Damian Wojno), a pytania dodatkowe padają na czacie. Zajmujemy się wyłącznie kontynuacją leczenia już prowadzonego; rozpoznanie i pierwszy dobór leku należą do psychiatry na wizycie. Lekarz może odmówić, a opłata dotyczy oceny wniosku, więc przy odmowie nie podlega zwrotowi. Kwotę widzisz przy przycisku, zanim cokolwiek zapłacisz, a szczegóły rozliczenia opisujemy w tekście ile kosztuje e-recepta psychiatryczna. Sam proces opisuje strona e-recepta psychiatryczna.