Recepta na Depo-Medrol online - Twój punkt recept

Na co pomaga Depo-Medrol

Depo-Medrol to glikokortykosteroid (kortykosteroid) - octan metyloprednizolonu, syntetyczny steroid w postaci depotowej zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu, słabo rozpuszczalnej, dającej długotrwałe działanie miejscowe i ogólnoustrojowe. Działa silnie przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i immunosupresyjnie: łączy się z wewnątrzkomórkowym receptorem glikokortykosteroidowym i moduluje odczyt genów, hamując mediatory zapalenia, migrację leukocytów oraz stabilizując błony komórkowe.

Lekarze sięgają po niego wspomagająco w chorobach reumatycznych (RZS, choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie kaletki i pochewek ścięgnistych, ostra dna), w kolagenozach, chorobach skóry, stanach alergicznych (astma, alergiczny nieżyt nosa, atopowe i kontaktowe zapalenie skóry), a także w podaniu dostawowym, okołostawowym i do tkanek miękkich. To zawiesina - nie podaje się jej dożylnie. Lek na receptę.

Dawkowanie - informacyjnie

Poniższe informacje mają charakter ogólny i nie zastępują zaleceń lekarza. Dawkę i drogę podania - domięśniową, dostawową, śródzmianową lub do tkanek miękkich - lekarz dobiera indywidualnie do wskazania i odpowiedzi, dlatego poniższe wartości są wyłącznie orientacyjne. Podanie ogólnoustrojowe domięśniowe to zwykle około 40-120 mg, powtarzane co pewien czas, na przykład co 1-4 tygodnie.

Przy podaniu dostawowym objętość zależy od wielkości stawu: duże stawy (kolano, bark) orientacyjnie 20-80 mg, średnie 10-40 mg, małe 4-10 mg, z odstępem zwykle kilku tygodni w ten sam staw. Stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas; postaci depot nie podaje się dożylnie ani dooponowo. O dawce, porze przyjmowania i długości leczenia decyduje lekarz.

Na co uważać

Depo-Medrolu nie stosuje się przy nadwrażliwości na metyloprednizolon lub którykolwiek składnik preparatu oraz w uogólnionych (układowych) zakażeniach grzybiczych. Nie podaje się go dooponowo ani dożylnie (to zawiesina depot), a także do stawu objętego lub otoczonego zakażeniem, do stawu niestabilnego czy przy bakteriemii. W trakcie immunosupresyjnych dawek nie podaje się żywych i żywych atenuowanych szczepionek; ostrożności wymagają postaci z alkoholem benzylowym u wcześniaków i noworodków.

Do najczęstszych działań niepożądanych należą zatrzymanie sodu i wody z obrzękami, wzrost ciśnienia i hipokaliemia, hiperglikemia, większa podatność na zakażenia i maskowanie ich objawów, osłabienie mięśni, osteoporoza i jałowa martwica kości, choroba wrzodowa, ścieńczenie skóry, cechy zespołu Cushinga, zaburzenia nastroju i snu, zaćma i jaskra, a miejscowo zanik tkanki i odczyn po iniekcji. O zasadności leczenia decyduje lekarz.